เปรต

Pret

ทุกภูมิภาค

สรุป

อมนุษย์ในอบายภูมิที่อุบัติขึ้นตามกฎแห่งกรรมของผู้ที่เคยทำบาปหนักยามมีชีวิต มีเอกลักษณ์คือความหิวโหยนิรันดร์และร่างกายที่พิกลพิการตามลักษณะแห่งบาปที่เคยทำ เป็นเครื่องเตือนใจเรื่องบาปบุญคุณโทษในสังคมไทย

รูปลักษณ์

รูปร่าง:สูงใหญ่ บางตำนานสูงเท่าต้นตาล ผอมโซ ปากเล็ก มือใหญ่ ผมยาว หรือร่างพิกลตามผลกรรม ร่างกายของเปรตคือหลักฐานของบาปที่เคยทำ

ร่างสูงโย่งผอมโซร้องขอส่วนบุญด้วยความทุกข์ทรมานจากผลกรรมที่ทำไว้

พฤติกรรม

หิวโหย ร้องขอส่วนบุญ และทนทุกข์จากกรรม

ความหมายทางวัฒนธรรม

บทบาททางสังคม:กลไกการควบคุมทางสังคม (Social Control) ผ่านความกลัวการลงโทษหลังความตาย

สะท้อน:

พุทธจักรวาลทัศน์เรื่องภพภูมิและสังสารวัฏ
ความสัมพันธ์ระหว่างรูปลักษณ์ทางกายภาพกับจริยธรรม (Physiognomy of Karma)
ความกตัญญูในฐานะรากฐานของสังคมไทย

ตำนานและข้อมูลพื้นบ้าน

ประวัติ / ตำนาน

เป็นผีกรรมในอบายภูมิ ใช้สอนว่าการทำบาปมีผลหลังตาย ความทรมานของเปรตทำให้ศีลธรรมกลายเป็นภาพที่คนจำได้ ผู้ทำบาปหนักต่อพ่อแม่ตายไปเกิดเป็นเปรต

เงื่อนไขการเจอ

ตามความเชื่อพื้นบ้าน เชื่อว่าอาจพบเปรตเมื่อ เดินผ่านวัดหรือป่าช้าตอนดึก อยู่ใกล้งานศพ, ช่วงคืนพระจันทร์มืด, ไปในที่เปลี่ยวคนเดียว, จิตอ่อน กลัวง่าย หรือกำลังทุกข์หนักและมีเวรกรรมเกี่ยวข้องกัน